ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ίσον ΔΙΑΜΑΧΕΣ

Aδέλφια σημαίνει μικροκαβγάδες! Πολλές φορές όμως οι καβγάδες μεταξύ τους οφείλονται σε διακρίσεις που κάνουν οι γονείς ανάμεσά τους. Είναι, όμως, στο χέρι των γονέων το να μην καλλιεργούνται τέτοιες καταστάσεις. Πώς; Με το να είναι δίκαιοι!

Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας να δείχνει μεγαλύτερη αδυναμία σε κάποιο από τα παιδιά σας; Συνήθως, ο Βενιαμίν της οικογένειας είναι και το πιο αγαπημένο παιδί ή οι μαμάδες έχουν αδυναμία στους γιους κ.α. Φυσικά και δεν χρειάζεται να κατηγορείτε τον εαυτό σας γι’ αυτό!

Όλοι οι γονείς, για διαφορετικούς λόγους, μοιάζει να ταυτίζονται περισσότερο με ένα από τα παιδιά τους, κυρίως γιατί διαβλέπουν στοιχεία του εαυτού τους σε εκείνα ή γιατί τα θαυμάζουν για κάτι που εκείνοι δεν έχουν στο χαρακτήρα τους. Επιπλέον, μη μπορώντας να κατανοήσουν ένα από τα παιδιά τους, τείνουν να δείχνουν εύνοια στο άλλο. Τα αισθήματα αυτά είναι φυσιολογικά στο μέτρο που δεν παρεμποδίζουν τη σχέση του γονιού με τα άλλα μέλη της οικογένειας ή τη σχέση που έχουν τα αδέλφια μεταξύ τους, λόγω διακρίσεων.

Αντιθέτως ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ίσον ΔΙΑΜΑΧΕΣ! Οι διακρίσεις που συχνά κάνουν οι γονείς αποτελούν βασική αιτία διαμάχης και κακών σχέσεων ανάμεσα στα αδέλφια. Ένα από τα δύο παιδιά αισθάνεται διαρκώς αδικημένο ή ότι πρέπει να καταβάλλει συνεχή προσπάθεια για να έχει την αποδοχή των γονέων, παραβλέποντας το δικό του χαρακτήρα και τα ενδιαφέροντά του. Έτσι, δημιουργείται ανταγωνισμός για τους λάθος λόγους! Μάλιστα, συχνά οι γονείς επηρεάζουν ακόμη και τους παππούδες, ώστε να αναπτύσσουν κι εκείνοι προτιμήσεις κι έτσι το πρόβλημα επιτείνεται. Υπάρχουν, λοιπόν, τρόποι να μην κάνουν διακρίσεις οι γονείς, να είναι δίκαιοι ή έστω να μετριάζουν την εκδήλωση της προτίμησής τους σε ένα από τα παιδιά τους, ώστε να διαφυλάττουν την ειρήνη στο σπίτι και κυρίως να προάγουν τις καλές σχέσεις των αδελφών μεταξύ τους;

Για να είστε, κατά το δυνατόν, πάντα δίκαιοι απέναντι στα παιδιά σας και να μην κάνετε διακρίσεις που μπορεί να βλάψουν τις μεταξύ τους σχέσεις υπάρχουν απλοί τρόποι:

1. Μην κατηγορείτε το ένα ή το άλλο παιδί! Αυτός είναι ένας βασικός γονεϊκός κανόνας για τους καβγάδες των αδελφών. Το να παρεμβαίνετε και να ψάχνετε τον ένοχο δεν λύνει το πρόβλημα ούτε αποκαλύπτει την αιτία του καβγά. Ειδικά εάν πρόκειται για μικρά παιδιά δεν τα βοηθάτε να μάθουν να λύνουν τα μεταξύ τους προβλήματα μόνα τους, ενώ ενισχύετε μέσα τους το αίσθημα της αδικίας, είτε έχουν δίκιο είτε όχι!

2. Δώστε εξηγήσεις όταν χρειάζεται! Οι γονείς είναι υπεύθυνοι να παίρνουν αποφάσεις για τα παιδιά τους που μπορεί να επηρεάσουν τη ζωή τους. Έτσι, συχνά ίσως χρειαστεί να επιμείνουν σε μια απόφαση στην οποία το παιδί δεν θέλει να υπακούσει. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν, για παράδειγμα, οι γονείς αφήνουν το ένα τους παιδί να κάνει κάτι που απαγορεύουν στο άλλο. Κλασικό παράδειγμα όταν η έφηβη κόρη επιτρέπεται να βγει έξω αργά, τη στιγμή που όταν το ζητάει η μικρότερη αδερφή δεν της επιτρέπεται. Αυτό όμως είναι διάκριση, κατά την γνώμη της. Για να είναι δίκαιοι οι γονείς είναι σημαντικό να εξηγήσουν το σκεπτικό της απόφασής τους, ώστε να καταλάβει –αργότερα ίσως– το παιδί ότι δεν το αδικούν ούτε μεροληπτούν εναντίον του.

3. Θέστε κανόνες κατά των διακρίσεων! Ο καλύτερος τρόπος για να είστε δίκαιοι και αμερόληπτοι απέναντι στα παιδιά σας είναι να θεσπίσετε κανόνες που να ισχύουν για όλα τα μέλη της οικογένειας. Όποιος παραβαίνει τους κανόνες έχει τις ίδιες συνέπειες, είτε είναι ο Βενιαμίν της οικογένειας είτε όχι. Από την άλλη, όποιος ακολουθεί τους κανόνες επαινείται με τον ίδιο τρόπο. Το παν είναι να μην κάνετε άδικες εξαιρέσεις υπέρ του ενός ή του άλλου παιδιού σας, γιατί τότε αναιρείτε τις πράξεις σας!

4. Η αγάπη είναι μία και αδιαίρετη! Παρά τις διαφορές και τις διαφορετικές τους ανάγκες, τα αδέλφια έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: χρειάζονται και επιζητούν την αμέριστη αγάπη των γονιών τους. Ο τρόπος που τη διεκδικούν διαφέρει, αλλά καθήκον του γονιού είναι να την προσφέρει στα παιδιά του και αδέρφια, στον ίδιο βαθμό. Το να θυμίζετε καθημερινά στα παιδιά σας ότι τα αγαπάτε εξίσου και μάλιστα να τους το δείχνετε τους δίνει το μήνυμα ότι η αγάπη των γονιών τους είναι αρκετή για όλους στο σπίτι. Ειδικότερα έχει μεγάλη σημασία τα παιδιά σας να αισθάνονται ασφάλεια ότι τα αισθήματά σας για εκείνα δεν αλλάζουν. Για να εξατομικεύσετε ακόμη περισσότερο την αγάπη ώστε όλα σας τα παιδιά να νιώθουν ότι καλύπτετε τις ανάγκες τους σε αγάπη, είναι σκόπιμο να περνάτε χρόνο χωριστά με το κάθε παιδί σας αλλά και όλοι μαζί. Από την άλλη το να βάζετε όρια και κανόνες στη συμπεριφορά των παιδιών σας είναι ένας καλός τρόπος να μην τα κακομαθαίνετε και να καταλάβουν πως το ότι τα αγαπάτε δεν σημαίνει ότι θα τους κάνετε όλα τα χατίρια κάθε στιγμή!

5. Κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα! Το να είστε δίκαιος γονιός σημαίνει να φέρεστε στο παιδί σας ως ξεχωριστή προσωπικότητα. Να μην το συγκρίνεται με τα αδέρφια του. Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι τα αδέλφια δεν είναι απαραίτητο να μοιάζουν. Κάθε παιδί έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά, που μπορεί να σας θυμίζουν τον εαυτό σας, μπορεί όμως και όχι! Αυτό δεν πρέπει να γίνει αιτία για να το συγκρίνετε με τα αδέλφια του ή να προσπαθείτε να το αλλάξετε. Επομένως είναι μάλλον υποχρέωση του γονιού να προσαρμοστεί στα χαρακτηριστικά του παιδιού του, παρά το παιδί στις προσδοκίες του γονιού.

Κάποτε, λοιπόν, ρώτησαν μια πολύτεκνη μητέρα ποιο από τα παιδιά της αγαπάει πιο πολύ. Κι εκείνη, μετά από σκέψη, απάντησε: «Αυτό που είναι άρρωστο, μέχρι να γίνει καλά κι εκείνο που είναι μακριά, μέχρι να έρθει πάλι πίσω…»